Lieve iedereen!

Ik ben weer veilig terug in Windhoek, na de zevendaagse Southern tour. Dit houdt in dat ik zeven dagen lang door het zuiden van Namibie ben gereisd met een groep van negen man en twee guides. De truck was weer hetzelfde als bij de vorige trip naar Etosha.. lekker toeristisch!

Laat ik eens beginnen bij het begin. Onze eerste overnachting (vrijdag) was op een camping net buiten de Sessriem. Dat is vlak bij de Sossusvlei. De Sossusvlei is een enorme vlakte met heel heel veel rood zand en heel veel duinen. ’s Avonds hebben we een Cheetah tour gehad op een farm, dit hield in een beetje Cheetahs kijken die niet in het wild leven. In Etosha had ik deze mooie beesten al gezien, dus vond het niet zo heel erg spectaculair. Zeker omdat ik wist dat ze hier niet echt wild waren.

De volgende dag (zaterdag) begon vroeg, de wekker (guide Willem) maakte ons wakker om 4.30u! Beetje erg vroeg, maar wel voor een goed doel. Op naar de beruchte Dune 45 (180m). Deze heb ik mogen beklimmen, precies toen ik boven was ging de zon op. Echt prachtig! De Dune 45 beklimmen ging niet van ’n leien dakje, het was nog best zwaar, zeker omdat ik nog geen ontbijt op had. Naar beneden ging veel soepeler en daar stond een lekker ontbijtje op ons te wachten. Elke maaltijd hebben de guides voor ons ter plaatse gemaakt. De truck ging verder naar een parkeerplaats. Vanaf daar hebben we met z’n allen een 5km hike gedaan langs verschillende duinen, door het mulle zand. Deze hike viel echt mee, want zelfs onze iets te stevige guide Willem kon meekomen met de groep. De hike stopte onderaan de Big Daddy. Dat is de grootste duin van de Sossusvlei. We startten met een groepje en we moesten voor 12 uur terug wezen die middag. Hoe verder we klommen, moe meer mensen er gingen afhaken. Het uitzicht was prachtig. Vooral de deadvlei met allemaal dode boompjes die er al jaren staan, die nu als een monument worden beschouwd. Gelukkig was er een man, Hammis (Autralier) die net zoals ik graag de hele Big Daddy zou willen beklimmen. Daar was ik echt blij mee, want het voelde voor mij niet af wanneer ik halverwege het duin naar beneden gleed. Maar Hammis en ik hadden de moeilijkste weg genomen natuurlijk, dus het zweet stond overal. Kan je voorstellen rond 10 uur waren we gestart en het werd alleen maar warmer! Tot ver in de 30 graden. Maar we hebben het gered! Het uitzicht was het zeker waard, maar vooral de kick die je krijgt van zoiets doen is waanzinnig. Toen ik boven was, zo’n 380m, moest ik natuurlijk ook weer naar beneden. Dit ging veel sneller. Dit betekende gewoon naar beneden rennen, maar wel zo dat je geen salto’s gaat maken. Het zand onder je voeten maakte echt een geweldig geluid en het was super om daar zo naar beneden te hollen!! We kwamen midden in de deadvlei uit, dus moesten nog best een stukje lopen voordat we terug waar bij de groep. Het was precies 12 uur toen we aankwamen, dus we hebben het goed getimed! Vond het wel sneu voor de rest van de groep, die hebben namelijk zo’n twee uur moeten wachten op ons. Maar 12 uur was aan het begin afgesproken, dus achteraf had niemand er last van. Gelukkig!

Dezelfde avond nog een bezoek gebracht aan de Sessriem Canyon. Het was groot, maar niet zo groot als de Fish River Canyon!

In een tent slapen is nog steeds niet mijn specialiteit, maar het moet maar. Afrika heeft echt een gek klimaat, ’s middags brand je de grond in en ’s avonds lig ik te rillen in mijn slaapzak. Achja het landschap is echter wel supergaaf natuurlijk.

Zondag begint vroeg in de truck. Elke ochtend zo’n 6 uur opstaan namelijk. Na een paar uur rijden komen we ’s middags aan in Luderitz. Een plaatsje aan de Atlantische Oceaan. Een belangrijke plaats voor de Namibische in- en uitvoer van scheepcontainers. In Luderitz mochten we slapen in een oud klooster. Dit keer dus niet in een tent, maar heerlijk in een bed. Hahah het leek net of ik weer bij de sisters in Zambia was.

Maandag mochten we zowaar uitslapen tot 8 uur:P Dit omdat we om half 10 een prachtige goasttown hadden in Kolmanskop. Echt iets voor mij! Maar niet heus. Wel was het vet dat daar dus 100 jaar geleden de diamanten voor het oprapen lagen en dat ze daarom een dorp daar hebben gebouwd. Maar omdat ze die diamanten ergens anders gingen verkopen stroomde het dorp weer leeg toen de diamanten “op waren”. Vandaar dat het een goasttown is geworden. Er staan dus verschillende huizen leeg, waar je in mag kijken.

Maandag op dinsdag verbleven we op een prachtige camping, met een lekker zwembad. Echt een plek voor Koen en papa, overal stonden oude auto’s, zelfs binnen bij de bar. Daar was ook een plek met allemaal oud gereedschap, alleen ben ik vergeten een foto te maken dus jullie moeten mijn woorden geloven;)

Dinsdag ochtend weer vroeg op en op naar een ander HEEL GROOT natuurwonder! De op een na grootste Canyon van de wereld… de Fish River Canyon. We werden afgezet bij een uitkijkpunt en we mochten zelf verder lopen naar een ander uitkijkpunt. Echt wat is dat indrukwekkend om te zien zeg. Zo groot en alle rotsen zijn van zulke mooie kleuren. Echt bizar om echt te geloven dat ik dit nu ook weer heb gezien:D ’s Middags weer in de truck op naar de volgende campingplaats.

Dit keer was het niet zo’n mooie camping, erg basic maar met een wc en douche. En je gelooft het niet maar ’s middags hebben we een fossielen tour gehad. Echt deze Southern tour zit vol met verassingen:P Misschien had ik van te voren beter alles door moeten lezen, haha. Maar een fossielen tour waar dus miljoenen jaren geleden mesosaurussen hebben geleefd ofzo. Grappig om mee te maken, wat ik interessanter vond waren de enorme rotsen en hele oude rare bomen. De foto’s komen later. Maar boven op de rots hebben Ellen en ik een prachtige zonsondergang gezien, dat was erg leuk!

Woensdag op naar de Kalahari dessert, weer een paar uur rijden:D Pfff Maar ’s middags werden we weer beloond met een prachtig zwembad en een mooie camping. Ik had de keus om ’s middags paard te gaan rijden, maar ik heb het niet gedaan. Ik vond het te zielig voor het paard om mij op z’n rug te moeten nemen:P Ellen en ik hebben ons prima vermaakt in het zwembad! De guides zorgen elke avond weer voor eten, elke avond is er wat anders. En alles heeft eigenlijk goed gesmaakt!

En dan kom ik alweer aan bij de laatste dag donderdag. Weer 6 uur op en er staat een ochtendsafari op het programma. We hebben wat diertjes gezien, maar ja ik ben een beetje verwend hea door Etosha dus ik vond het niet zo heel indrukwekkend meer. Het was vooral heel erg koud. Gelukkig was ik daar op gekleed maar anderen van de groep niet, die waren in hun korte broekje waardoor ze zowat onderkoeld waren. Hihi en ik had ze nog gewaarschuwd! Na de safari weer op in de truck voor de laatste 4 uur terug richting Windhoek.

Al met al heb ik een onwijs goede tijd gehad. De groep was niet zo leuk als de groep bij Etosha, maar Ellen en ik hebben ons goed vermaakt. De natuur is zo iets aparts en indrukwekkend. Misschien komen Ellen en ik ooit eens terug om een 5 daagse hike door de Fish River Canyon te doen. En dan zijn het nu alweer de laatste paar daagjes hier in Windhoek voordat we terug moeten naar het koude kikkerlandje.

Weer bedankt voor het lezen en tot volgende week!

Liefs, Anniek.

Lieve iedereen,

Zo ben ik alweer 2 weken in het prachtige Afrika. Ik heb het nog steeds onwijs naar mijn zin en het reizen bevalt me erg goed.

Ik heb alweer verschillende gave dingen mogen meemaken, zoals een driedaagse safari naar Etosha.

We reisden in zo’n mooie toeristentruck van Windhoek naar Etosha, wat zo’n zes uur rijden was. De wegen zijn hier redelijk begaanbaar en er zijn (in tegenstelling tot Zambia) weinig anderen op de weg te vinden. We waren met z’n 14en tijdens de tour en met nog 2 guides.  Het was een combinatie van mensen uit verschillende landen, Zwitserland, Namibie, USA, Canada en Nederland. Ook waren we van verschillende leeftijden, 19 tot 54 ofzo. Dat maakte onze tour juist heel erg leuk. We hadden gesprekken over van alles en dat maakte het ook erg gezellig. We hebben 3 safari tochten gedaan en onwijs mooie dingen gezien, zoals een cheeta met haar 4 welpjes, meerdere orixen (gemsbok, speciaal dier in Namibie) en neushoorns die samen wat aan het doen waren 😀 Al met al een onwijs leuke tijd gehad en we hebben mogen slapen in twee mooie lodges!

De reis van Ethosa naar Swakopmund was zo’n 9 uur. Wel hebben we verschillende tussenstops gemaakt en kennis mogen maken met de locale mensen, zoals de herero’s en himba’s. Onze guide was echt top, op elke vraag wist hij ongeveer antwoord en hij vertelde vanuit zichzelf al erg veel. Het was zelfs die 9 uur, gezellig in de truck.

In Swakopmund aangekomen zijn Ellen en ik gedropt bij een guesthouse wat meer weg had van Villa Kakelbont. Verouderd, maar prima om er 5 nachtjes in te slapen. Swakop ligt aan de Atlantische Oceaan en is daarom erg winderig. Lange broek en vest waren daar dan ook echt hard nodig. Maar het is ook een stad waar veel rijkere Namibianen naar toe komen om af te koelen. Daarnaast is het echt toeristisch, het lijkt namelijk een stad uit Europa. Een stad die uit de grond gestampt is tussen het water en de woestijn.

Dit heb ik van 10.000feet mogen zien namelijk. Ik ben namelijk wezen skydiven! Aller eerst was ik echt super bang, de zenuwen gierden door mijn lichaam heen. In het vliegtuig zat ik met mijn skydive instructeur bij de “deur”, maar er was natuurlijk geen deur dus ik zat naast een open gat. Waar ik na een kwartier zomaar naar beneden werd geduwd door de instructeur (we gingen samen natuurlijk). Maar goed ook, want zelf was ik nooit gesprongen. Maar wat onwijs gaaf zeg, die val… echt een vrije val!! Ik kon ook alleen maar lachen, zo leuk vond ik het! Wanneer de parachute was uitgegaan, kon ik pas echt goed om mij heen kijken. Zoveel zand, naast het wilde water.. een prachtig uitzicht! En tot slot was de landing ook nog eens perfect, de instructeur en ik landden beiden met onze voeten op de grond:D

Omdat Swakop zo toeristisch is zijn er ook veel activiteiten te doen. We hebben ook nog gekozen voor een ochtend kayakken tussen de zeehondjes. We hebben jammer genoeg geen dolfijnen gezien, maar wel erg veel zeehondjes naast onze kayak en veel flamingo’s. Al met al weer een toffe ervaring!

Swakop voelde ook veiliger aan dan Windhoek en is ook gewoon veiliger. Wij konden gewoon ’s avonds gezellig uit eten gaan en weer teruglopen wanneer het donker was. Dit alles omdat ze zo gewend zijn aan toeristen. De afstanden waren ook veel kleiner, wat er voor zorgde dat we gewoon even naar het strand gingen om bijvoorbeeld lekker uit te waaien of om een taartje te eten:D

Dinsdag de 22e zijn we weer met een shuttle van Swakop naar Windhoek gereisd. Dit duurde zo’n 4 uur. Het busje zat niet helemaal vol, dus dat was erg fijn voor de warmte. In datzelfde busje zat ook een jongen waar we gewoon gezellig mee gekletst hebben. Hij ging ook naar Chameleon Backpackers, waar hij een vriend ging ontmoeten. Eenmaal daar aangekomen was daar inderdaad een vriend van hem met nog anderen die hij daar had ontmoet. Zo zie je dat in zo’n backpackers hostel iedereen met elkaar omgaat. Het eindresultaat was dan ook dat we ’s avonds met z’n 6en uit eten gingen op de hoek van de straat. Dit vind ik dus het leuke aan rondtrekken, je ontmoet mensen maar iedereen blijft ook zijn eigen weg gaan. Ze komen en gaan zeg maar.

Mensen leren kennen heeft vele voordelen, zeker wanneer het mensen zijn die de buurt goed kennen. Woensdag hebben Ellen en ik namelijk een hele tour door Windhoek gehad. Zo hebben we de verschillende wijken in Windhoek gezien, van de armste Afrikaan tot de rijkste.

Ik zie er op dit moment trouwens ook wat anders uit… al mijn haar is namelijk veranderd in vlechtjes. Nick ze zijn er al weer uit als ik thuis ben hoor;)

Morgen begint onze 7 daagse nieuwe tour door het zuiden van Namibie. Op zoek naar de op een na grootste canyon van de wereld, Fish River Canyon! Ik heb er onwijs veel zin en geniet volop in dit mooie Afrika! Dit zal echt niet mijn laatste keer zijn dat ik zo’n reis maak!

Alweer bedankt voor het lezen van mijn blog!

Liefs, Anniek.

Lieve iedereen,

Het is wat lastig om m’n blog steeds er op te zetten. Vandaar dat het allemaal wat langer duurt.

Het voelt echt als een meerwaarde voor mij, om te helpen hier in het project (klaslokaal bouwen) van Annemijn (vriendin Ellen) en Alies. Donderdag en vrijdag heb ik dan ook geholpen met de vloer. Eerst al het losse zand kruien, zodat er een harde ondergrond overblijft. En het daarna met wit zand weer gelijkmaken, zodat het een egale vlakte wordt. Vrijdag heb ik geholpen met de stenen te sjouwen en deze leggen. Natuurlijk waren er niet genoeg stenen voor het hele klaslokaal. Daarom heb ik alles aangevuld met wit zand, zodat het er best wel professioneel uitziet:D Ook was er nog wat geld over waarvan Annemijn en Alies houten platen hebben gekocht. Ellen en ik hebben deze uitgemeten en er borden van 30 bij 30cm van getekend. De timmerman daar op school heeft het mijn hulp alles door cirkelzaag heen gejast, dus ik voelde me zo echt wel de dochter van een timmervan;) hihih papa!

Een Zuid Afrikaanse vrijwilliger doet ook erg veel voor deze school. Het is een vrouw van een jaar of 30 en je merkt echt dat ze het leuk vind om dingen met ons samen te doen. Zo zijn we donderdag ook samen met haar uit eten geweest hier en vrijdagmiddag zijn we samen met haar wezen lunchen.

Door woensdagavond hebben we de Nederlanders hier beter leren kennen. En ineens kom je ze wel vaker tegen hier in Gobabis. Bijvoorbeeld tijdens het uit eten. Maar Rob, een man die hier een zonnepanelenbedrijf op wil zetten mochten we bellen als we van het weekend iets leuks wilden gaan doen. Dus voor zaterdag hebben we geregeld dat we samen met hem naar een olifantenlodge zijn gegaan. Hij heeft een eigen auto en dat scheelt zoveel, want het was gewoon 100km verderop. Echt ergens in the middle of nowhere!

We moesten alleen wel vroeg opstaan want om 7uur stond Rob voor de deur. En dat op een zaterdag:P Maar het was super! We kwamen aan om een uurtje of half 9, daar stond een heerlijk ontbijtje voor ons klaar. En gelijk na het eten konden we daar naar een gamedrive. Het eerste uur hebben we niets gezien. Daarna een paar olifantjes van ver weg en nog wat andere dieren, zoals een orix (gemsbok) typisch Namibisch dier. En toen waren er na twee uur rijden de giraffes!! Zo onwijs gaaf! We stapte uit de auto en mochten zelfs richting die dieren lopen. We hebben mooie foto’s geschoten!

Al met al heb ik dus alweer mooie dagen mee mogen maken hier in Afrika. Morgen ga ik naar een kerkdienst (schijnt met veel muziek en dansen te zijn) en daarna is er de opening van de speeltuin van de duitse vrijwilligers. Daar zullen wij ook een handje bij gaan helpen. En dan is het maandag alweer tijd om richting Windhoek te gaan.

Dinsdag begint namelijk onze excursie van drie dagen door Ethosa National Park. Ik hoop daar zo de neushoorn te zien, dan heb ik alles van de big five met mijn eigen ogen gezien:D (leeuw, buffel, olifant, neushoorn en luipaard).

Allemaal leuke dingen in het vooruitzicht!! Ik ben volop aan het genieten.

Liefs,

Anniek.

Lieve iedereen,

Vandaag is het alweer mijn derde dag in Afrika. De tijd vliegt nu al.

Ik heb een goede vlucht gehad, met wat kleine vertragingen. We zijn netje van
de luchthaven opgehaald en naar het backpackershostel gebracht. Het valt me wel
op dat het landschap echt enorm droog en dor is. Maar de natuur blijft prachtig
in dit mooie Afrika.

Gister zijn we aangekomen bij Annemijn (vriedin van Ellen) en Alice. Zij
zijn hier voor vier weken om een klaslokaal te bouwen voor een school in de
slopperwijk. Ze hebben dus een klein huisje waar ze verblijven en waar wij nu
ook mogen slapen. En ze hebben een koude douche! hahah Heerlijk!!! Het is knus,
maar ook erg fijn om hier te mogen zijn. We mogen de komende dagen ook
meehelpen met het project, zo voel ik mij ook nog eens erg nuttig.

Vandaag donderdag 10 oktober, ben ik op het project. We hebben een
rondleiding gekregen door de school. Overal zie ik kinderen die niet in hun
klaslokalen zitten. Ze dragen hier geen uniformen en de kleren die ze aanhebben
zijn versleten. Maar ze blijven lachen en je handje vasthouden. Super lief! Zo
ga ik samen met Ellen lekker knutselen, want een leraar is ziek. Dus die
kinderen lopen maar ergens rond.

Genoeg te doen hier!

Overigens hebben Ellen en ik zojuist een 7 daagse trip door het zuiden van
Namibie geboekt. Super gaaf dus de vakantie begint al aardig vol te raken.

Liefs, Anniek.

P.S. Dit bericht kon ik vrijdag pas plaatsen omdat ik problemen had met inloggen op mijn blog.